หาย(หัว)ไปนานเลย

กว่าจะโผล่มา...

ก็ต้องมีเรื่องสักครั้งหนึ่ง

 

ช่วงนี้เหรอ...?

ไม่รู้ดิ ก็มีเรื่องหลายอย่างเกิดขึ้นเหมือนกัน

เป็นต้นว่า

 

อีก ๓ เดือนจะออกงาน

 

ช่วงนี้รู้สึกเบื่อๆ ไปพาลเอากะคนข้างๆ

 

อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ

 

น้องชายก็เป็นไข้เลือดออก

 

สงสัยตอนนี้

จะเป็นจุดที่กราฟโชคชะตาพุ่งดิ่งลงมั้ง

ในสายตาปอง อะไรๆ ก็เลยดูแย่อย่างนี้

 

ง๊องแง๊ง กะพี่ทุกวันเลย

 

พี่ก็ไม่ค่อยสบาย

 

(((แถมเมื่อวานก็ถอยรถชนป้ายข้างทางอีก)))

 

ตอนนี้มันก็เลยเหนื่อยๆ เบื่อๆ

ท้อใจกับการมาทำงานด้วย

แล้วทุกๆ ความรู้สึกมันก็ ผสมปนเปกัน

จนไม่รู้ว่าจะทำยังให้

ให้จิตใจเราคงที่อยู่กับสิ่งๆ เดียว

 

ไม่อยากจะคิดอะไรแล้ว

ไม่อยากจะทำอะไรอีกต่อไปแล้วด้วย

 

เพราะยิ่งดิ้น ยิ่งทำนู่นทำนี่

ประมาณว่าแข่งกับบางคน

ก็ยิ่งทำให้จิตเสีย

ไม่ชอบเลยจริงๆ นะ...

 

แล้วทีนี้ เดินไปทางไหน

ก็จะมีแต่คนคอยถาม

(((เป็นคำถามที่คุกคาม)))

ว่า...

"ได้ข่าวว่าจะออก"

"จะออกแล้วเหรอ  ได้งานใหม่แล้วเหรอ"

ฯลฯ

 

บลา บลา บลา อะไรทำนองนี้

 

ก็เลยรู้สึกว่า

จะไม่มีวันหันหลังกลับอีกต่อไปแล้ว

จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

ไปให้ไกล

และก็ไปให้ได้ดีกว่าที่เป็นอยู่นี่

 

ความฝันที่ไม่มีทางทำให้เป็นจริงได้

((คิดว่านะ..  อาจจะเป็นไปไม่ได้))

((และก็ยากที่จะไขว่คว้ามา))

 

ไม่รู้สิ...

อยากลองพยายามดูสักครั้ง

อย่างน้อยก็ได้ลงมือทำ

แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จเลยก็ตาม

อย่างน้อย

ก็ถือว่าทำดีที่สุดแล้วนะ

T______T

 

เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

หางานใหม่

(((จะพยายามเดินไปให้ไกลที่สุด))

+++QooPong's Diary+++

Thanks so much for ur comments.

Take care~